Son feci ‘vesaire’

8   +   1   =  

Son Feci Bisiklet, 2013’te yayımladıkları Son Feci EP’den sonra Vesaire ile tekrar karşımızda. Şu an için yalnızca YouTube ve Soundcloud’dan dinlenebilen albüm pek yakında iTunes, Spotify, Deezer gibi dijital mecralarda ulaşılabilir olacak. CD satın almak isteyenlerin birkaç hafta daha beklemesi gerekecek.

Vesaire yazarlarından Can Koçak’ın Arda Kemirgent’le ettiği sohbette müjdelendiği üzere albümde dokuz şarkı var. Vesaire‘de “Ütopya”, “İstanbul’da Kedi Olmak (İ.K.O.)”, “Gece” ve “Viva La Vadi” gibi ilk defa karşılaşacağımız kayıtlarla beraber, “Modern Zamanlar”, “Pazar ve Ertesi” gibi daha önceden bilip sevdiğimiz şarkılar da mevcut.

Albümün şarkılar üzerinden bir bütünlüğü olduğunu söylemek pek doğru olmaz. Ancak son derece birleştirici başka bir çatı kendini hissettiriyor. Arda Kemirgent bize birini ya da birilerini anlatıyor. Birilerinin gıyabında muhtelif hikâyeler dinliyoruz. Albümün geneline hâkim olan bu his kurulu ve kasıtlı gibi görünmüyor, yine de oldukça baskın.

Vesaire güzel açılıp güzel kapanıyor. Özellikle “Nektarin”in canlı kaydı güzel noktalıyor albümü, “herhalde yeter bu” ile. Daha önceki kayıtlarına göre Son Feci Bisiklet’in özellikle şarkı düzenlemeleri konusunda yol aldığını duymak pek zor değil. Sözlerinde başından beri sahip oldukları iyi öykücülük izlerini bu kez müziklerinde de hatrı sayılır biçimde hissettiriyorlar.

Albümün miksi için oldukça yumuşak bir tavır takınılmış. Kulaklığı takınca etrafınızı sarmak, sizi bir illüzyona yönlendirmek yerine geçip karşınıza oturuyor şarkılar. Sözlerinde ve müzikte hissedilen bu yoğun ballad atmosferi, mikste de kendini bulmuş gibi görünüyor.

Yapmaya çalıştıkları şeyi, doğru hissediyorsam eğer, başarmışlar diyebilirim. Bir sonraki albümlerinde enstrümantasyonda çeşitli sürprizler, çeşitli yaylılar, üflemeliler duyar mıyız? Belki. Yakışabilir.

vesaire_sonfecibisiklet

“Vesaire”, Son Feci Bisiklet, 2015.